ARİF TAŞKALE KİMDİR?

Kendinizi tanıtır mısınız? Arif Taşkale kimdir?

1934 yılında Afşin’de doğdum. 1947 yılında Afşinbey İlkokulunu bitirdim. Ortaokulu Afşin’de, liseyi Adana Ziraat Lisesinde bitirdim. Liseyi bitirdikten sonra Afşin’e stajyer ziraat teknisyeni olarak atandım. Daha sonra Kayseri, Kırşehir, Edirne, Uşak, Kırklareli ve Tekirdağ’da görev yaptım. En son Lüleburgaz’da şube başkanı olarak 1992 yılında emekli oldum. Şu an Afşin’de memleket özlemini gideriyorum. Biri avukat, biri ilahiyatçı, birisi de hâkim olmak üzere üç çocuğum var. Dağlar isimli bir şiir kitabım var.

Şiire nasıl başladınız?

Ortaokulu bitirdikten sonra başladım. Adana Ziraat Lisesinde yatılı kaldım. Babamın gönderdiği para yetmiyordu. Arkadaşlara bisküvi ve lokum karşılığında aşk şiirleri yazdım.

Şiir nasıl yazılır?

Şiir yazmak için ilham gelmesi ve duygusal olmak gerek. İlham geldi mi, tulum gibi şişersin ve yazdıkça inersin. Kalem kendiliğinden dökülür yazmaya.

Şiir nasıl olmalıdır?

Şiir anlam yüklü olmalıdır. Okuyucuyu etkilemelidir. İnsanların dertlerini, sıkıntılarını dile getirmelidir. Şiir bir bütün yekpare olmalıdır.

Gurbette 40 yılınız geçmiş, yazmanıza etkisi oldu mu?

Olmaz mı? Şairliğimi gurbete borçluyum. Gurbet insanın içini yakar, kül eder. Düşünebiliyor musunuz? Annemin ölümünü üç ay sonra Afşin’e geldiğimde öğreniyorum. Rahmetli anacığım nur içinde yatsın. Benim üzülmemem için haber vermeyin demiş son nefesinde. Gel de şiir yazma?

Gurbeti çekmeyen bilmez

Gözlerinden yaş eksilmez

Hasta olsan kimse gelmez

Gurbet elde, gurbet elde

 

Bulamazsın candan yoldaş

Hasret çeker bacı kardaş

Mezarına dikilmiş taş

Gurbet elde, gurbet elde

 

ESERLERİ:

-Dağlar (şiir)

-Sancı (şiir)

 

BAŞKA

Şu yalan dünyada neyimiz kaldı

Gök kubbede hoş bir sedadan başka

Doğmuştur her canlı mutlaka ölür

Aranır mı muim Huda’dan başka

 

Dileğim bu dostluk ebedi kalsın

Gönüllerde sevgi saygılar dolsun

Atışmamız bitti hayırlı olsun

Sözler mecazidir nidadan başka

 

Dokunmadık gönül denen makbere

Dokunsak yüzümüz gelirdi yere

Ne kırıldık ne de kırdık bir kere

Bal lezzeti kaldı gıdadan başka

 

Kinler unutulur sevgiler kalır

Her gün her dakika ömür azalır

Fani insanlarız elden ne gelir

Rahmeti rahmana duadan başka”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir