GENÇ FENERBAHÇELİLER’DEN ÖRNEK DAVRANIŞ

Korona virüs salgını ve yaklaşan Ramazan ayı nedeniyle ihtiyaç sahiplerine dağıtılmak üzere Kahramanmaraş Genç Fenerbahçeliler Derneği üyeleri tüm üyelerin desteğiyle hazırladıkları gıda kolilerini ihtiyaç sahiplerine teslim etti. Ramazan bereket ve paylaşma ayı olmasından dolayı bizde cep harçlıklarımızdan biriktirdiklerimizle muhtaç ailelere ulaştırılmak üzere Genç Fener Bahçeliler olarak kolilerimizi hazırladık diyen Dernek Başkanı Faruk Kuşçu; “Geçirdiğimiz bu zor günlerde sosyal proje kapsamında 60 Adet gıda paketleri ihtiyaç sahiplerine teslim edildi. Yardıma ihtiyacı olan, parası olmayan ailelere yardımcı olmaya çalıştık.

“ÇORBADA BİZİM DE TUZUMUZ OLSUN İSTEDİK”

Hepimiz Genç Fenerbahçeliler olarak kampanya başlatıp, pirinç, nohut, buğday, çay, yağ gibi temel ihtiyaçlardan alabildiklerimizi kolilere koyduk. Çorbada bizim de tuzumuz olsun istedik. Kahramanmaraş’ta ihtiyaç sahibi ailelerimizi belirledik ve inşallah önümüzdeki günlerde dağıtımını gerçekleştireceğiz” dedi.

“ELİMİZİ TAŞIN ALTINA KOYDUK”

‘Zor zamanlardan geçiyoruz ve Ramazan ayına yaklaşıyoruz’ diyen Genç Fenerbahçeliler Kahramanmaraş Başkanı. Bu zor günlere birlik olma zamanı ve Kahramanmaraş GFB olarak bizde elimizi taşın altına koymamız gerektiğini düşünerek ihtiyaç sahiplerine ulaşması için gıda kolileri hazırladık. Bu organizasyonda emeği geçen kardeşlerime teşekkür ederim. Malum dünyanın gündeminde olan korona virüs vakası yüzünden olası bir yanlış temas ve bilinçsiz hareketten kaçınmak adına dikkatli olmamız gerekir” ifadelerine yer verdi.

“BİZ FENERBAHÇE’NİN YANINDAYIZ!”

Takımlarının yanlarında olduklarını beyan eden Kahramanmaraşlı Genç Fenerbahçeliler Dernek Başkanı Faruk Kuşcu, “Biz Kahramanmaraşlı Genç Fenerbahçeliler olarak Kahramanmaraş’ın kalesi Genç Fenerbahçelilerdir ve her zaman bu böyle olacaktır. Bizi kimse yıkamayacaktır. Allah utandırmasın ve bütün arkadaşlara çok teşekkür ediyorum. Kahramanmaraş’taki Fenerbahçeliler ile birlikte Deplasmanlara giderek takımlarımızı destekliyoruz. Elimizden geldiği kadar takımımızın her zaman yanındayız ve yanında olmaya da gayret göstereceğiz. Güzel Futbolla önümüzdeki sezon şampiyonluğumuz ilan edip hedefimize ulaşacağız inşallah. Biz neler yaşadık, şampiyonluklar kaybettik ama milatlar hep Fenerbahçe üzerinden oluyor. Biz Kahramanmaraş Genç Fenerbahçeliler olarak Her şey Fenerbahçe için düşüncesi ile takımımıza tam destek vereceğiz. Fenerbahçe’nin o kadar büyük bir potansiyeli var ki, raylar yerine oturmaya başladığı zaman Fenerbahçe hakettiği yere çok hızlı gelecek. Bunu hep birlikte başaracağız” ifadelerini kullandı.

“SEFA REİSİ UNUTMAK İMKANSIZ!”

2016 yılı başında geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybeden Fenerbahçe tribün lideri Sefa Kalya ruhuna Kahramanmaraş Genç Fenerbahçeliler Derneği Başkanı Faruk Kuşçu, “Sefa abi bizler için bir tribün liderinden öte bir idoldü, kahramandı. Reise ve onun dönemine şahitlik etmek bizler için gurur vericiydi. Reisin ismini sonsuza dek yaşatacağız. O Nur içerisinde yatsın, unutmayacağız, unutturmayacağız” şeklinde konuştu.

“SEFA REİS ÖLMEDİ, O BİZİMLE YAŞIYOR”

“Çocukluğumuzu, gençliğimizi, anılarımızı, hüzünlerimizi ve sevinçlerimizi bir tabuta koyup uğurladık bu dünyadan Sefa Reisimizi diyen Kahramanmaraş Genç Fenerbahçeliler Derneği Başkanı Faruk Kuşçu, “Binlerce kelimenin zihnimizi parçaladığı, bir türlü dökülmeyen sözcüklerin boğazımıza yumruk gibi oturduğu o soğuk Ocak gününün en kısa özetiydi bizim için bu cümle. Yine bütün duygulardan sıyrıldığımız, dünyada işimizden daha önemli bir şey yokmuşçasına çalıştığımız 13 Ocak günü çalan telefonla gerçeğin yani ölümün dünyasına dönmüştük. Tonlarca betonun altında ezilmiş gibi gelen bir sesin, ‘Ağabey öldü, Sefa Ağabeyi kaybettik’ cümlesi zihnimizin kısa sürede idrak edebilmesi mümkün olmayan sözlerdi. Yürüyüşünü, konuşmasını, sigara içişini, bakışlarını taklit ettiğimiz, gözlerinin içine bakıp bizden bir şey istemesini beklediğimiz o adam nasıl ölürdü. O bizim çocukluk kahramanımızdı. Onlar böyle ölemezdi. Belki bu yüzden kabullenemedik bu ölümü. Sanki her an telefon çalacak ve o hafif kısılmış sesiyle bizi gururlandıracak bir şey isteyecekti. Sanki maçın ortasında birden kamera tribüne dönecek, demirlerin üstünde bize onu gösterecekti. Telefonun ekranında adını okuyunca heyecanlanacak, televizyonda yüzünü görünce sevinecektik. 13 Ocak’ta boğazımıza oturan o yumrukla yaşamaya alışmalıydık. Ölüm yine kapımızı çalmıştı. Nice yakınımızdan sonra ağabeyimizi de almıştı. Kahramanlarımız birer birer böyle mi gidecekti bu hayattan. Evet, ölüm yine gelecekti. Ama biz ölüme onlar kadar hazır mıyız? ‘Bir yazı yazın, ağabeyi herkes tanısın’ dediklerinde buna gücümüzün yetmeyeceğini biliyorduk. Bazı şeyler yazılabilirdi ama bazılarını sadece yaşamak ve sonsuza kadar anımsamak gerekir. Sefa Ağabeyi anlatmak bize mi daha çok düşer yoksa Suriyeli yetimlere, Türkistanlı mazlumlara mı bilemedim. Tanımayan herkes kötü bilmişti, tanıyan herkes ise onun gibi olmanın mücadelesini veriyordu. Öyküsü yarım kalmış koca insanlara dönüşmüştük. Kimimiz eşinden, kimimiz çocuğundan, kimimiz patronundan kuytu köşelere kaçıp dudaklarımızı ısırıyorduk. Zihnimizdeki depremler ne zaman bitecekti? Bize yüzlerce dost bırakmıştı. Ama biliyorduk o artık yoktu ve biz kalabalıklar içinde sahipsizliğimizle baş başa kalmıştık. Sefa Ağabeyi tanımak, ona kardeş olmak bizleri bu şehirde ayrıcalıklı kılıyordu. Ağabeyimizle gururlanıyorduk. Çünkü o kardeşlerini hiç utandırmadı. Düşmanlığın her türlüsünü gördü. Kalbini artık dayanamayacak noktaya getiren düşmanlıklar. Arkadaş sandıkları, dost bildikleri sırtından vurdukça kardeşlerine daha sıkı sarıldı. Ondan kardeşlerini satması istendi, ‘gururu bırak para içinde yaşa’ denildi. Her seferinde gülüp geçti. Paranın satın alamayacağı dostlukları tatmayanlar şaşırıyordu. Çünkü onlar vurdukça çevresindeki kalabalık artıyor, düşmesi gerektiği halde daha da dik duruyordu. ‘Bedel ödersin’ dediler, özgürlüğünü elinden aldılar. Ama kalbi ve ruhu özgür bir insanı nasıl tutsak edebilirlerdi. Kurdukları tuzak başlarına geçti. Gönlü hiç dara düşmedi. Çünkü o, tuzak kuranların en hayırlısına iman etmişti. Ağabeyimizi sonsuzluğa uğurlamamızın üzerinden tam yıllar geçti. Evet, ölenle ölmedik, hayat devam etti bir şekilde. Ama anılarımız güçlenerek geldi bizimle. Bazen oturduğu mahalleden geçerken, bazen stada şöyle bir uzaktan bakarken, bazen hiç tanımadığımız insanların Fenerbahçe muhabbetlerini dinlerken. Hafif bir tebessümle, kalbimizi saran hüzünle hatırladık Sefa Ağabeyi. Dualarımızda ise hiç eksik etmedik. Biliyoruz bizi izlerken en çok buna sevinirdi. O meşhur şarkıda da denildiği gibi, ‘Elbet bir gün kavuşacağız, bu böyle yarım kalmayacak’. Kavuşacağız Sefa Ağabey, yarım kalan her şeye inat tek tek geleceğiz yanına. Ama o gün gelene kadar seni anlatacağız herkese, ‘İstanbul’dan bir Sefa Kalya geçti’ diyeceğiz. Emanetine hiç ihanet etmeyeceğiz, dostlarımızı satmayacağız, menfaat peşinde koşmayacağız. Belki senin kadar olmasa da Suriyeli, Türkistanlı, Arakanlı çocukları kardeş bileceğiz. Ve kim ne derse desin seni çok özleyeceğiz… Sefa Reis ölmedi o bizimle yaşıyor. Biz ölmedikçe o da ölmez” ifadelerini kullandı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir