Bugün klavyenin başına oturmak, kelimeleri yan yana dizmek hiç bu kadar zor olmamıştı.
Kalbim sıkışıyor, boğazım düğümleniyor. Şehrimin elli yedi yıllık çınarı, uğruna ömrümü verdiğim, peşinden şehir şehir gezdiğim Kahramanmaraşspor’un profesyonel liglere veda edişini izlemek; sanki öz evladını kaybetmek gibi bir acı…
Ben bu armaya aşık olduğumda, çocuktum.
O kırmızı-beyaz forma sahaya çıktığında dünya dururdu benim için.
Dile kolay; yıllarca yollara düştüm.
Kaç deplasmanda sabahladık, kaç statta “dayak yedik”, kaç kez soğuktan donduk, kaç kez sevinçten ağladık…
Bizimkisi bir “puan” davası değildi hiç; bizimkisi bir “onur” davasıydı.
Diyarbekir’deki o balçık tarlası sadece futbolcuların ayağını kaydırmadı; bizim gençliğimizi, hayallerimizi, omuz omuza verdiğimiz o şanlı maziyi de yuttu.
“Beraberlik yeter” dediler, yetmedi.
O çınar devrildi…
Biz o sahada sadece maçı kaybetmedik, biz o sahada profesyonel kimliğimizi bıraktık.
Soruyorum şimdi: Bu koca çınarı bu hale getirenlerin uykuları kaçıyor mu?
Biz deplasman yollarında armayı savunurken, formanın ağırlığını bilmeyenler bugün bu enkazın hesabını verecek mi?
Eskiyi bilenler bilir; biz bu takımı karşılıksız sevdik.
Menfaatimiz “gol” sesiydi, kazancımız ise sadece gururdu.
Şimdi “Amatör Küme” denilen o soğuk gerçekle yüzleşiyoruz.
Canım yanıyor, içim kan ağlıyor.
Ama şunu kimse unutmasın: Biz o armaya, o formaya “iyi günde” değil, “bir ömürlük” yemin ettik. Aslan bugün balçığa gömülmüş olabilir, kanadı kırılmış, pençesi sökülmüş olabilir.
Ama o kök toprakta olduğu sürece, bu sevda bitmeyecek.
Koca Çınar devrildi evet, ama biz o enkazın altında bile armayı beklemeye devam edeceğiz.
Veda etmiyoruz, sadece yeniden doğmak için bir nefes alıyoruz…
Koca bir kentin hafızası, o balçık tarlasında sahipsiz bırakıldı.
Biz bu arma için bedel öderken, bu çınarı sulamayanlar utansın.
Şimdi şehir futbolu için tek bir teselli, tutunacak tek bir dal kaldı: İstiklalspor.
Koca Çınar devrilirken, şehrin diğer yakasında filizlenen İstiklalspor artık bu şehrin profesyonel liglerdeki tek kalesi, tek temsilcisi konumuna geldi.
İstiklalspor’un yükselişi bize bir nebze nefes aldırsa da, gönlümüzün bir yarısı hep o amatöre düşen şanlı mazide asılı kalacak.
Dilerim ki İstiklalspor, bu şehrin futbol onurunu en üst seviyeye taşır; taşır ki Kahramanmaraş’ın sahipsiz olmadığını herkes görsün.
Ama bizim ilk aşkımız, o “Koca Çınar” düştüğü yerden kalkana kadar bu yara kapanmayacak.
Veda etmiyoruz; bir yanımız İstiklal ile umutlanırken, diğer yanımızla devrilen çınarı ayağa kaldırmak için ant içiyoruz!
Kahramanmaraş futbolu, sahadaki mücadeleden önce masa başındaki ciddiyetsizlikle sınanmaya devam ediyor. Edeler Grubu’nun geçtiğimiz günlerde yaptığı “Bu takımın ve şehrin emeğine kimse gölge düşüremez!” çıkışı henüz hafızalarda tazeliğini korurken, TFF...
“Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar” derler; ama kahramanlık masallarla değil, gerçeklerle yazılır. Söz konusu memleketin takımı, şehrin ortak heyecanı Kahramanmaraş İstiklalspor olunca, tribünleri dolduranların, bu renklere gönül verenlerin kulak tıkama...
Sezon başında büyük umutlarla, güçlü bir kadro yapılandırmasıyla ve şampiyonluk parolasıyla yola çıktı Kahramanmaraş İstiklalspor. Kağıt üzerinde ligin en iddialı, kadro derinliği ve kalitesiyle parmak ısırtan ekiplerinden biri konumundayız. Yönetiminden...
Uzun ve meşakkatli bir yaz dönemi bitti, kalplerin heyecanla attığı o büyük maraton nihayet başladı. Ancak Kahramanmaraş İstiklalspor için bu sezonun açılışı, tribünlerin o mahşeri kalabalığından mahrum, sessiz ve buruk...
Bugün sabah telefonuma düşen o sitem dolu mesaj, aslında yıllardır halının altına süpürülen büyük bir gerçeği bir kez daha yüzümüze çarptı. Bir amatör futbol sevdalısının “Uyuma Kahramanmaraş, ses ver!” çığlığı,...
Andırın denince akla gelen ilk şeylerden biri, ilçenin eğitim konusundaki sarsılmaz kararlılığıdır. Burada yaşamın ritmi, iki seçenekli bir denkleme dayanır: Ya dağın zorlu coğrafyasında çobanlık yaparak alın teri dökeceksiniz, ya...
Yorum Yap